چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388
بهنود
قبح کشتن از بین رفته است این روزها دیگر مرگ ادمی دلی را نمی لرزاند کجای کارما اشتباه بوده است صحبت از حقوق بشر بدون دادن اگاهی یا صحبت از حقوق بشر برای ادم هایی که قتل قاتل را حق قانونی و دینی خود می دانند
باید دوباره نگاه کنیم
سه شنبه چهاردهم مهر 1388
دانشگاه
از ادم هایی که فکر می کنن فمنیست یعنی از بین رفتن خانواده یعنی فراموش کردن بچه!
۲ـتو ذوقم خورده اساسی!اما هنوز پر از انرژیم!لیست کتابهایی که باید بخرم را کنار لیست خوراکی ها رو در یخچال چسبوندم.می خوام وقتی دارم غذای سلف را گرم می کنم و دنبال یک چیزهایی برای اضافه کردن به اون تو یخچال می گردم تا از گلوی اقای شریک بره پایین چشمم بهشون بیفته و یادم بیاد که بهتره به جای خریدن لباس و لوازم ارایش این ماه فقط کتاب بخرم. کتاب
و این یعنی حس زندگی در اوج ناامیدی های تحمیلی
۳ـفضای دانشگاه به شدت مخالف هر نوع بحثیه نمی دونم دانشجوها می ترسن یا استادها یا هردو. به هر حال یک قانون نا نوشته همه را از بحث در زمینه زنان که خودش یک مسئله سیاسی باز می داره و وقتی بحث نیست حداقل باید ۴ تا مطلب سرچ کرد و خوند و چند تا مطلب هم اینجا نوشت
پنجشنبه دوم مهر 1388
محو که نه میخکوب ! انقدر که یادت برود برای چه موضوعی امده ای و نشسته ای امده ای که با خودت یک فنجان چای بنوشی یا قیافه ادمی را ببینی که برایت شرمندگی ببار می اورد
می خواهی فراموش کنی هیاهوی این چند روز را یا قیافه ی دکتری را ببینی که نشسته میزگردی بر گزار می کند و با ان خنده های مصنوعی اش سعی در تلطیف فضای رعب و وحشتی که پشت دوربین ها در حال اتفاق افتادن است می نماید
ظاهری به شدت مصنوعی از تمام ادم ها چه انکه لرزش صدا و من و من کردنش بغض را توی گلویت گره می زند چه انکه صحبت کردنش پر از نشانه است و چه انکه جوانی اش دلت را به رحم می اورد
ان وقت دلت می خواهد تنها یک دقیقه فرصت داشتی تا با این مجری فزیوتراپ و به اصطلاح دکتر صحبت کنی و بگویی دست مریزاد اقای دکتر .چقدر خوب به همنوعانتان کمک می کنید
